شرب خمر ندارد و چنانچه از اخبار بر مىآيد قمار اسم بر هر چيزى است كه در آن برد و باخت باشد . وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ شايد مقصود از منافعى كه در شرب خمر تصور مىشود قوت بدنى و لذت طبيعى موقتى باشد و در قمار منافع مالى خيالى تصور مىگردد كه قمار باز بطمع نفع مشغول قمار مىشود . وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما اگر چه اندك منافعى در شرب خمر و قمار به نظر ميآيد لكن گناه آن كه در اثر مخالفت نهى صريح و ضررهاى جانى و مالى عايد شخص ميگردد بمراتب بزرگتر از آن منافع جزئى خيالى است . جانا اگر مايل به شراب و مستى ميباشى قطره‌اى از شراب عشق حقيقى بذائقه جانت برسان و از « شرابا زنجبيلا » روحت را گرم كن و از « شرابا كافورا » قلب خود را خنك گردان و از « ماء سلسبيل » قوى و مشاعر خود را رونق ده و از آن نهر آب « غير آسن » كه هرگز در آن فساد و تغييرى پديد نمىگردد جگر سوخته خود را سيراب گردان و حيات جديدى بر خود تأمين گردان و از آن نهر شيرى كه قوت بخش جان و روح است خود را محظوظ گردان و بجان و روح خودت قوت بده و از « شرابا طهورا » ذره‌اى بچش تا آنكه مست گردى و پس از مستى بوجد آيى و وقتى مست عشق گشتى از وجد بوجود آيى و از وجود بوجدان و از و جدان بشهود رسى آن وقت خواهى ديد چه عالم وسيع جان‌فزايى بنظرت جلوه مينمايد . « اگر ببينى و دست از ترنج بشناسى * روا بود كه ملامت كنى زليخا را » وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ در شأن نزول آيه گفته‌اند وقتى حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم راجع به صدقه تأكيد فرمود گفتند يا رسول اللَّه بيان فرما چه دهيم و چند دهيم و بكى دهيم اين بود كه اين آيه